पर्वणी

व्यर्थ गेला तुका । व्यर्थ ज्ञानेश्वर ।

संतांचे पुकार । वांझ झाले ।।

रस्तोरस्ती साठे । बैराग्यांचा ढीग 

दंभ शिगोशीग ।तुडुंबला ।।

बैंड वाजविती । सैंया पिया धून ।

गजाचे आसन । महंतासी ।।

भाले खङग हाती । नाचती गोसावी ।

वाट या पुसावी । अध्यात्माची ।।

कोणी एक उभा । एका पायावरी 

कोणास पथारी । कंटकांची ।।

असे जपीतपी । प्रेक्षकांची आस ।

रुपयांची रास ।पडे पुढे ।।

जटा कौपिनांची ।क्रीडा साहे जळ ।

त्यात हो तुंबळ । भाविकांची ।।

क्रमांकात होता । गफलत काही ।

जुंपते लढाई । गोसाव्यांची ।।

साधू नहातात । साधू जेवतात ।

साधू विष्ठतात । रस्त्यावरी ।।

येथे येति ट्रक । तूपसाखरेचे ।

टँकर दुधाचे । रिक्त येथे ।।

यांच्या लंगोटीला । झालर मोत्यांची 

चिलीम सोन्याची । त्याच्या पाशी ।।

येथे शंभराला । लाभतो प्रवेश 

येथे लक्षाधीश । फक्त जातो ।।

अशी झाली सारी । कौतुकाची मात ।

गांजाची आयात । टनावारी ।।

तुका म्हणे ऐसे । मावेचे मईंद ।

त्यापाशी गोविंद । नाही नाही ।।

: पर्वणी 

: छंदोमयी 

: कुसुमाग्रज